• Lieve RODA-mensen,

    Het is al weer een tijd geleden dat we jullie een schriftelijke update hebben gegeven over de situatie van Pascal. Velen zijn wel op de hoogte hoe het met Pascal gaat door veel contact met Henk en (o.a.) het bestuur. Er is weer erg veel gebeurd en soms is het dan best lastig dit kort samen te vatten. Toch gaan we het proberen…

    Na een wat mindere periode in het AMC, kwam Pascal gelukkig in iets rustiger vaarwater terecht. Even geen bacteriën en nare ontstekingen waar hij niet echt op zat te wachten, maar weer iets meer contact met zijn ogen en 1 keer zelfs een hele vage glimlach. Na een wat mindere periode daarna knapte hij weer goed op en werd er zelfs vrij snel gesproken over een revalidatiecentrum in Den Haag, als tijdelijk verblijf.

    Op 23 maart was het dan zo ver, Pascal werd per ambulance vervoerd naar Nieuw Berkendael in Den Haag. Dit was echter van korte duur, want een kleine week later lag hij tot 2 keer toe weer in het AMC helaas. Vervelende complicaties en weer aan de antibiotica. Maar ook tijdens deze weken knapte Pascal goed op en keek hij echt meer helder uit zijn ogen. Op 19 april was Pascal weer terug in Den Haag, waar hij nu nog steeds ligt.
    Er wordt in Den Haag veel gerichter naar de behoeften van Pascal gekeken. Hij heeft er helaas momenteel nog niet zo heel veel, behalve medicatie en 24 uur per dag verzorging. Maar zelfs nu, in zijn situatie (laag bewustzijn, hulp met slikken met behulp van een trachea canule en al enkele maanden zonder te kunnen bewegen in bed) wordt hij geprikkeld. Dagelijks zit hij een tijd in een speciale stoel. Elke dag is er wel een ergotherapeut, fysiotherapeut, diëtist of logopedist aan zijn bed bezig. Dit alles om hem te stimuleren, te prikkelen weer wat meer hersenactiviteit te ontwikkelen. Gelukkig kan Pascal 4 mei naar Tilburg, naar revalidatiecentrum Leijpark, waar ze hem nog meer gespecialiseerde hulp kunnen verlenen bij zijn revalidatie.

    Het is inmiddels iets meer dan 4 maanden geleden dat Pascal werd getroffen door deze nare hersenbloeding. Voor ons voelt het soms als heel lang geleden en soms ook weer zo kort terug. Er gebeurt zo veel, we zijn er allemaal de hele dag (en vaak ’s nachts) mee bezig. Het is een rollercoaster. En het wordt nog een hele lange weg. We houden hoop dat Pascal weer meer gaat herstellen. We putten hoop en moed uit jullie medeleven wat er nog steeds dagelijks is. Dit sterkt ons enorm. Daar willen we jullie heel erg voor bedanken.

    Henk en Maria Zegwaard
    Natasja, Jeroen, Stefanie en Wessel.