• Op een gegeven moment ben je op een leeftijd gekomen dat je geen idee hebt wat je voor je verjaardag wilt hebben. Vaak worden het dan sokken, drank of nog erger…een cadeaubon. Ik was zondag jarig, dus ik mijn hoop op een origineel cadeau was er niet. De JO19-4 dacht daar echter anders over….een vooropgezet plan maakte mijn verjaardag tot een onvergetelijke dag.
    Graag neem ik u mee in het gevoel van die dag….

    Het begon al eerder in de week…er zou een nieuwe speler starten, zodat het team op 14 spelers zou komen…ik zeg bewust zou, want de speler kwam (nog) niet. Daarnaast was het meespelen van een andere speler (mijn zoon) ook onzeker. Zo probeerde ik dus op vrijdag, zaterdag tot en met 1 uur voor de wedstrijd op zondag nog met alle macht om leenspelers te krijgen…zonder resultaat.

    Maar net als het weer de afgelopen week, na de regen kwam de zonneschijn..en hoe…
    Er was al een beetje zonneschijn, want het team heeft sinds vrijdag een eigen instagram-account, met een -niet te geloven zo- hoog aantal volgers. De moeite waard om die te gaan volgen.
    (red. accountnaam: @roda19_4).

    Op zondag ging de zon dan echt schijnen. Legmeervogels zat in het complot om van mijn verjaardag een onvergetelijke dag te maken. Op papier zou het team spelen op veld 5, maar dat bleek in de praktijk veld 1 te zijn, met genoeg ruimte voor de nog steeds groeiende supportersschare.
    Daarnaast bleek dat mijn zoon gewoon mee kon doen. Het team was wederom op tijd en het inlopen werd gedaan in het smetteloos wit van het inlooptenue. Langzaam verscheen een glimlach op mijn gezicht. De wedstrijd moest nog beginnen.

    In de vorige wedstrijd was Legmeervogels met 12-0 van het veld gegaan, dus ons team was voorbereid op een team dat zijn eerste punten wilden pakken en hun eerste doelpunt wilde maken. Van onderschatting was geen enkele sprake.

    In de kleedkamer werd de opstelling doorgenomen. We zouden behouden starten met een 4-4-2-opstelling. Dat wierp direct zijn vruchten af, want het werd een doelpuntenfestijn. Max was de meest gretige en scoorde er in de 1e helft al 4, direct op de voet gevolgd door Len en Ruben pikte ook nu zijn doelpuntje mee. 0-8 was de ruststand.

    Die ruststand zorgde voor nog meer vrolijke gezichten en er werd geopperd om in de 2e helft in een fantasie-opstelling te gaan spelen. Maar omdat het doelsaldo nog opgekrikt moest worden, ging dat feestje niet door. Wel werd Jur aan het begin van de 2e helft spits, want achterin stond het als een huis. Nik, Joris, Niels en Robbin werden in staat geacht de boel achterin dicht te kunnen houden.

    Het beeld van de 2e helft verschilde toch met die van de 1e helft. De spirit leek er een beetje uit. Er kwamen zelfs kansen voor de Legmeervogels. Achteraf bleek dat Legmeervogels de hulp had ingeroepen van een aantal spelers uit de JO17-1 zaterdag (die spelen hoofdklasse). Er werd dan ook een tegendoelpunt gemaakt. Reden genoeg om de verdediging weer in de originele bezetting te laten voetballen.

    Het tegendoelpunt was de wake-up-call voor het team en het begon weer te lopen. De balgoochelaars Sem en Bradley gooide er de een na de andere passeerbeweging uit en Legmeervogels werd helemaal zoek gespeeld. Op een paar speldenprikjes na, die goed werden gepakt door Dylan, kwam Legmeervogels niet meer aan voetballen toe.

    Max voerde zijn doelpuntenaantal op tot een ZEVENKLAPPER en Len kwam op een totaal van 4. Daan deed ook nog een duit in het zakje, maar de grootste verrassing kam van Didier. Hij nam een corner die via de 2e paal, zonder dat een andere speler hem raakte, in het doel terechtkwam. Na afloop zei hij dan ook “Pap die was voor jou”. Trots als een pauw heb ik de rest van de dag in een roes geleefd.
    Zo een verjaardagscadeau is onvergetelijk.

    Komende zondag kunt u dit team komen bewonderen bij Roda, we spelen om 14.30 uur.