De laatste tweets

R.K.S.V. RODA '23

Noorddammerweg 48c
1187 ZT Amstelveen
020 - 6451835
E-mailadressen

RODA '23 Voetbalweek, door de ogen van trainer Jack

13e RODA ‘23 Voetbalweek 2018 (22 t/m 26 oktober 2018)

Wat gebeurt er zoal op de achtergrond voor een trainer en hoe is zijn ervaring bij de Voetbalweek.

Als ouder van Matthew heb ik op afstand zijn 6 deelnames meegemaakt aan de Voetbalweek bij RODA ‘23. Eigenlijk was ik in die 6 jaar elke maandag en vrijdag aanwezig om foto’s te maken en keek altijd wat de trainers/teambegeleiders deden om het de kinderen het naar hun zin te maken. Het viel mij ook op dat het jongens en meisjes waren die of zelf deelnemer waren geweest en/of bij RODA voetbalden. In ieder geval zag ik dat deze meiden en boys het met heel veel plezier deden.

Na deze 6 jaar besloot Matthew dat hij ook graag als oud deelnemer nu verder wilde als trainer/begeleider om ook zijn steentje bij te dragen aan de Voetbalweek. Na elke dag kwam hij vermoeid maar voldaan thuis. En wat voor dagen. Een eerste dag om 7:00 uur ‘s morgens bij RODA zijn voor een bespreking en daarna de hele boel opbouwen. De volgende dagen iets later starten maar wel elke dag afsluiten om 16.00/16.30 uur. Ik nam mijn petje af voor hem maar natuurlijk ook voor de overige trainers en organisatoren die dit allemaal vrijwillig deden.

Nu ben ik al reeds 9 tot 10 jaren zelf trainer bij RODA, en naar het luisteren van Matthew zijn belevenissen bij de Voetbalweek begon er toch iets te kriebelen om dit eens met mijn zoon samen te doen. Hij stond ervoor open, en ik ben in overleg geweest met de organisatie hoe zij ertegenover stonden om naast alle jonge trainers/trainsters een “senior” mee te laten doen. Wat dat ben ik weldegelijk. Ik gaf aan dat ik dit leuk zou vinden en dat het waarschijnlijk een eenmalige actie zou zijn. Ik kreeg  groen licht van de organisatie en kon ik vrije dagen opnemen bij mijn werkgever.

En dan is het zover……….woensdag vooraf een eerste bespreking en voorstellen van de overige trainers. Ervaren trainers van de Voetbalweek, sommige voor de 2e of 3e keer en de jongste aanwas voor de eerste keer en dus een senior van 50+. Daarna met de organisatie en enkele trainers om op vrijdagavond 115 kledingpakketten klaar te maken voor de deelnemers, 115 ballen oppompen en verdelen, vlaggenstokken prepareren, materialen verzamelen, enz enz.

07:00 uur maandagmorgen in de ontvangstruimte met de overige trainers verzamelen, vergaderen en een ieder kreeg zijn taken toegewezen. Het opstarten van de stormbaan, boardingvelden, racebaan( ik weet het nog steeds niet hoe het heet), gatendoeken ophangen, diverse speelactiviteiten opzetten en speelvelden uitzetten. Tafels en banken naar de kantine slepen. Kleedkamer voorbereiden en dan om 09.00 uur de 115 stuiterballen ontvangen. Begeleiden met alle activiteiten, lunch en uiteindelijk om 15.30 uur de kids weer weg laten gaan. Dan in rap tempo alles weer opruimen zodat er ‘s avonds door teams getraind kon worden op de velden en dus de volgende ochtend weer alles snel opbouwen. Ik begrijp nu ook helemaal dat Matthew de afgelopen 2 jaar na zo een dag thuis kwam en er niks meer uitkwam. En dit dus de hele week op de woensdag na, wat een welkome rustdag is.

Ik heb dit jaar dus zelf ondervonden wat er allemaal bij komt kijken wat de organisatie van de Voetbalweek voor zijn kiezen krijgt. Wat de trainers er allemaal bij horen te doen om deze week een succes te laten worden en ook de vrijwilligers die ervoor zorgen dat de lunch 4 dagen geregeld is zodat een ieder een goede boterham en drinken heeft. Het is niet alleen maar met de kinderen bezig zijn (wat op zich al een hele opgave is), maar wat er op de achtergrond moet gebeuren is gewoon veel en dat zijn allerlei zaken die de kinderen en ouders niet in de gaten hebben. Maar de gehele ploeg doet dit zonder morren, de een ‘s morgens vermoeider dan de ander maar ook ‘s middags andersom. Elkaar helpen als je eigen taak erop zit, zodat een ieder op tijd klaar is om nog even tijd voor jezelf te hebben voordat je met de kids aan de gang kon gaan.

Maar wat je ervoor terugkrijgt is veel en dat is waarom elke trainer/trainster dit graag doet. De lach, het plezier, de beleving en de inzet die je van kinderen terug krijgt gedurende zo een dag en de hele week. De bedankjes van de ouders die zien dat de kinderen het naar hun zin hebben gehad. Ja dat is de mooiste beloning die de trainers/trainsters ervoor terug krijgen.

Ik was dit jaar dus samen met mijn zoon Matthew verantwoordelijk voor een team. Ik ben oprecht blij dat ik dit heb mogen ervaren en heb er zeker geen spijt van en nam hiervoor graag een paar dagen vrij voor. Dit pakken ze mij niet meer af.

Ook de groep mensen waar ik deze week heb mee mogen optrekken en werken was een fantastisch team. Een team daar draait het om, je doet het met elkaar. Een team die er allemaal vrijwillig staan om de deelnemers een mooie week aan te bieden. Natuurlijk de een doet meer, kan meer maar neemt de ander daarmee ook op sleeptouw zodat deze daar van leren en uiteindelijk ook dat voortouw kunnen pakken. Ik was één van hun, als senior met al die jonge honden, deed de dingen samen met hun die moesten gebeuren. Daarnaast leer je elkaar beter kennen en sluit je daarmee ook vriendschappen af.

Na dit jaar, nu dat ik erbij ben geweest, heb ik alleen nog meer respect gekregen voor alle trainers/trainsters, organisatoren en de vele vrijwilligers die in al de 13 jaar de RODA ‘23 Voetbalweek hun bijdrage hieraan hebben geleverd.

Vrijdagavond hebben we met de complete groep afgesloten met een etentje, drankje en plezier maken met spelletjes, zingen en gezellig kletsen. Mooi om te zien dat jong en oud dit samen hebben. Het werd laat en ik twijfelde om het volgend jaar weer te doen. Ik laat het aan de organisatie over, maar ik zou het nu zo weer doen. Op een andere manier of toch weer met een team, niet meer samen met mijn zoon of toch wel. (Ik heb ondertussen wel al een deal met een trainster).

Jack Bloemberg (“Captain Jack”)

Reacties: