Een veel gebruikte titel op het eerste tekstblad van de RODAPOST. Wat zou de reden kunnen zijn? Geen tijd bij de columnisten? Communi-catieproblemen? De eerste optie lijkt me niet zo reëel elke schrijver wil zijnzegje doen, en heeft direct zijn woordje klaar. De tweede optie ligt meer voorde hand. Maar dan is er meer aan de hand.

Weten we elkaar nog genoeg te bereiken in deze club? Voorheen kwam onsorgaan, zoals dat in fraai Nederlands heet wekelijks door de bus en leefde jeop het ritme mee. De aloude brengcultuur. Tegenwoordig zegt men het staat opinternet en moet je het opzoeken. Tenminste als je internet hebt. Alleverslagen staan momenteel alleen op internet, evenals belangrijke informatie. Het is natuurlijk een prima oplossing, maar onwillekeurig komen we verder vanelkaar af te staan.

Laatst las ik, in de Volkskrant naar ik meen, dat als je vrienden wilt behouden, je Facebook aan de kant moet schuiven, eigenlijk alle sociale media van de handdoen.

Vriendschap en samenwerking zit hem nu eenmaal in het directe menselijkcontact. “Hand in hand kameraden” is hier heus op zijn plaats, en dat zeg ik niet om de Ajacieden tegen me in het harnas te jagen.  Trouwens zekunnen eigenlijk best een arm om hun schouder gebruiken in hun strijd om het kampioenschap.

Maar goed een vereniging kan niet zonder communicatie en niets is beterdan directe communicatie, elkaar aanspreken, aanmoedigen, ondersteunen. En mocht een van ons eens een steekje laten vallen dan sta je al naast hem of haarom te helpen. Dat is onze kracht en brengt ons wellicht weer dichterbij elkaar.

Kees Koot

Een “Helaas geen columnist”